MERGÊ MI

       

      A şewe, ez û dîkê ma yê purtxemilnaye pîya merdî. A şewa hamnanî ya germêne de, ez domanîya xo der merda. Ez nêmerojî mîyanê pirizeyê xeleyî de qerqelîyayîne, Dîkê ma yo qure zî kuçeyê pêyê banê ma de qerqelîyayîne. Meyîtê ma a şewe binê elîya banê apê mi de pêresayî. Heta pêresayîşê meyîtanê ma, dîkê ma amebi purtkerdene û girnayene. Her hetê dîkî zereyê sehenanê nefsanê keyî de amebi parekerdene. Ez zî nêmerojî mîyanê pirizeyî de kewtbîya. Palayanê xeleyî mi kerd esparê herê şamî û şawitbi keye. Herê şamî çi wext resabi keye, nêno vîrê mi. Ez senîn resaya verê keyî, senîn herî ra kerda war û şîya wedeyê banî, qet nêno vîrê mi. 

            Tena vîrê mi ra nêşino ke, ez nêşibîya wede, bişaşî dekewtabîya mezelê binê hewt qatan. Demo nênozaneyişî ra heta şewe wextê pêresayîşê ma ez wede de bîya. Zera mi xemîyayîne, Serê laşê mi bibi rayirê halînê morceleyan, çermê laşê mi gizgizîyayîne. Dêsanê bi herra herkendikî amebî ceblakerdişî ra kirşikê simerî bîyine kêzikî û dêsan ra kerdine war. Mi cayê linganê her kêzike serê laşê xo de hîs kerdine. Mîyanê maxanê banî ra marêko belek, serê şîritanê gozan ra mi temaşe kerdine. Ez verê çimanê ey de nalayîne. 

               Ez ge xayîz bîya ge xo ser o bîya. Ge-ge vengê hedirîya şamî ameyine goşanê mi. Seke ez zî verê înan de bi, her gamê hedirîye kewtine verê çimanê mi. Verî yewî percînî kerdî binê kuçike, dima domanêkê apê mi ra çeqmaq girewt ard û bi pîso adir kerd binê percînan, Dima yewî dîkî kerd zereyê kuşkaneyê teniyênî û ser o kapaxe girewte 

          Ê gelemşeyî de marê binê maxan serê mi de fîrkayîne û bi dimê xo sey kaya domanan xişxiş kerdine. Ez ceneqîyayîne. Ceneqîyayîşê mi de kêzik û morcelayî zî tersayêne. Qasê çend sanîyeyan bêvengî û bêhereketî bîyine, ez ameyêne serê heşê xo, la dima reyna kêzik û morcelayan serê laşê mi de vaz dayêne. 

             O hamnano binê hûkmê germîya demê xeleyî de, tewe mi girewtine. Serd kewtine binê çenganê mi. Zerra mi kerdine loqeleyanê mi ra bierzîyo teber. Tena demêko maya mi beryayê wedeyî ra kewtine zere ez bîyine baş. Mi bi çamanê xo aye nêdîyine, La mi hîs kerdine ke yêna û sehtîya mi kena. Destanê xo dana serê çareyê mi, bi vengê xo yê nermî venga mi dana, milanê mi û paşta mi fereknena. Bi çimanê xo marî qewernena, bi piçîyanê xo yê nerman kêzik û morceleyan serê laşê mi ra rokena war. Kezeba xo yê sotîye ra çend hêsiran kena helnena. La dima, teber ra verê kuçike ra vengêko şeytanî venga aye dano. Maya mi bi şerm û fedî verê mi ra werzena û şina teber. Ez reyna kewena destanê kêzik, morcela û marî. Wede, seba mi beno mezel. Mîyanê teqanê çîmentoyê binê keyî ra kermikî xo verbi mi ancenê û lêfênê muyanê laşî mi. Muyê mi laşê ra ancîyênê. Ez dejena, tersena û ancîyêna pêser. Boya peyşayîşê dîkî yêna zinca mi...

              Şewe ameye, wext bi temam. Dîk peyşa, Ez zî terefê kermik, mar, morcela û kêzikan ra ameya ver werî. 

               Maya mi ameyî, verî bi vengêko nerm venga mi da, ewnîya ke laşê mi verpersê vengî nêdano, bi destanê xo yê nerman huşk huşk mi leqna. Ez ameya xo ser. Çiqas zehmet bo zî mi çimê xo akerdî.  Tariyîya mezelî de, hembrê mi de sey kilafetê maya mi kilafetêke vinderte bi. Ez bêîrade bîya. Destê mi, laşê mi, her çîyê mi bibi şenik. Ez sey potiko dirnaye kewta dimayê kilafetê maya xo, ma pêdima şî binê elî. 

             Înan mi berd verê apê mi, ez verê minderê apê mi de da roniştiş. Mi dî ke hetê dîkî serê awa ronêne de zereyê sehenan de asnawî keno. Dîk dîkîtîya xo ra kewto. Hanî ez hima nefes gêna. Dîkê to kewto destanê dewijan. Her kes bi çetelan perçeyêk tira keno û erzeno fekê xo. Her gaze de dîkê to rîyê dinya ra beno pak. Mi wereyê xo bi dîkî ard, dejê mi, zerra mi û gizgizîyayîşê laşê mi tewa mi zêdernayêne. Dîk merdibi û dinya ra zî bar kerdine. La ez! Hima zî esîrê dewijanê na dinya bîya. Verê destanê înan de bibîya destok. 

             Laşê mi nêmerd. Hima zî paya ra yo. La a şewe sey merdişê dîkî domanîya mi û rihê mi merd. Dima doktorî nameyê TÎFO da nêweşîya mi, zerra mi xemîya, çimê mi bî tarî, laşê mi gizgizîya. Maya mi şerm ra pêyê beryayî ra bermayîne. Beno ke tersayîne ke peynîya mi bimano peynîya waya mi. Waya mi, sey domananê dewijan bi vatişanê "çîyêk nêbeno" de dinyaya xo bedelnabî. La nêzanayêne ke xora a şewe ez merde bîya. 

             Tena yêno vîrê mi ke peynîya mergê domanîya mi ra apê mi wina vatine: Hela vinderê, eke goştê dîkî biwero, demek zûran keno!....